Saturday, May 29, 2010

"Οδηγίες" για να (μην) εκκλησιάζεσαι


Κυριακή σήμερα και πολλοί από τους συνταξιδιώτες μας, το έχουν ανάγκη να εκκλησιάζονται.

Υπάρχει ένας οδηγός παρακάτω, που καθοδηγεί πως να γίνεται η να μην γίνεται.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον από πολλές απόψεις:

Φαίνεσθαι: Στην Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία να ντύνεσαι με κυριλέ-φαρισέ ρούχα για να ανεβάζεις το image σου.

Δωδεκάτη: Τηλεφώνησε το προηγούμενο απόγευμα στο Ναό και ρώτησε – «Τι ώρα βγαίνετε»; Αν πάς πέντε λεπτά πριν από το τέλος θα γλιτώσεις το λούκι της Ακολουθίας χωρίς να νιώθεις ενοχές που δεν εκκλησιάστηκες.

Δίλεπτο: Όταν ρίχνεις τα χρήματα στο παγκάρι νιώσε ελεήμων. Αν ο επίτροπος που βρίσκεται πίσω από το παγκάρι σε κοιτάζει, νιώσε ντροπή και ρίξε κάτι περισσότερο για να μην φανείς φτωχός στα μάτια του. Αν κάνει πως δεν σε προσέχει, ρίξε ένα βαρύ κέρμα για να ακούσει πλούσιο θόρυβο. Αν νιώθεις ένοχος-η για κάτι κακό που έκανες ρίξε ένα ευρώ παραπάνω για εξιλέωση.

Δεκακέρι: Άναψε πολλά κεριά για να ελεηθείς περισσότερο εσύ και οι συγγενείς σου.

Αξιολόγηση: Παρατήρησε προσεκτικά τους πιστούς γύρω σου χωρίς να σε πάρουν χαμπάρι. Αν είσαι άντρας και δεις μια κομψή κοπέλα προκλητικά ντυμένη αφού την κοιτάξεις με λαγνεία, κρίνε μέσα σου το παρουσιαστικό της, αναλογιζόμενος: «πως δεν ντρέπεται να κυκλοφορεί έτσι μέσα στο Ναό!». Αν είσαι γυναίκα αφού ζηλέψεις έλεγξέ την με μια βλοσυρή ματιά για να βγάλεις το άχτι σου. Μετά αντί να παραδεχτείς ότι έπεσες σε κατάκριση αναλογίσου: «σα δε ντρέπεται» και νιώσε πιο ευσεβής από αυτήν.

Κοσμικίλα: Φόρεσε ένα άρωμα πιο δυνατό από το θυμίαμα ώστε να πλημμυρίζει με κατάνυξη όσους είχαν την τύχει να σταθούν πλάι σου.

Μουρμούρα: Να επαναλαμβάνεις κοντά στο αυτί του μπροστινού σου όσα ακούς. Αυτό θα σε βοηθήσει να συμμετέχεις ενεργά στην Ακολουθία. Να μουρμουράς σε διαφορετικό τόνο από τους ψάλτες για να του προσφέρεις πολυφωνικό άκουσμα.

Δικαίωμα: Πίστεψε ότι με το να εκκλησιάζεσαι εξευμενίζεις το Θεό και τον υποχρεώνεις να σε προστατεύει και να συμπαραστέκεται στις δυσκολίες σου.

Θεαθήναι: Αν κάνεις κάποια δωρεά απαίτησε να αναγραφεί το όνομά σου στο αντικείμενο που δώρισες με μεγάλα γράμματα. Αν πρόκειται για εικόνα φρόντισε το όνομά σου να ξεπερνάει σε μέγεθος το όνομα του αγιογράφου αλλά και του αγίου που εικονίζεται. Αφού την πλήρωσες καλό να μείνειι αιωνία η μνήμη σου.

Καρέκλες: Αν δωρίσεις κάποιο κάθισμα απαίτησε να σκαλιστεί το όνομά σου με μεγάλα γράμματα ώστε όλοι να ξέρουν πόσο αναπαυτική είναι η γενναιοδωρία σου. Δεν χρειάζεται να κάθεσαι εσύ στη δική σου καρέκλα για να μη σε παρεξηγήσουν αλλά όποτε πηγαίνεις στο Ναό να περνάς από κοντά για να διαβάζεις το όνομά σου και να καμαρώνεις. Αν το όνομα του δωρητή ανήκει σε κάποιον κεκοιμημένο της φαμίλιας σου …; νιώσε περήφανος για το σόι σου.

Μπλα-Μπλα: Αν συναντήσεις τυχαία κάποιον φίλο ή γνωστό πιάσε την κουβέντα και μην σταματήσεις πριν τελειώσει η Ακολουθία. Η κουβεντούλα στο Ναό ευαρεστεί το Θεό και αναπαύει τους γύρω σου.

Νταβαντούρι: Φρόντισε να εκκλησιάζεσαι μόνο σε κεντρικούς Ναούς τις μεγάλες εορτές ώστε να ενοχλείσαι από τον θόρυβο και την υποκρισία.

Παιδιά: Αν ντρέπεσαι να ξαμολήσεις τα παιδιά σου ανεξέλεγκτα μέσα στο Ναό να παίζουν και να φωνάζουν, ανάγκασέ τα να στέκονται ακίνητα δίπλα σου με ευλάβεια. Αν νιώσουν από νωρίς την καταπίεση όταν μεγαλώσουν θα γίνουν οπωσδήποτε υποταγμένοι, καθωσπρεπικοί ρομπότ-χριστιανοί ή αντιδραστικοί και περιθωριακοί αρνησίθεοι.

Σπάσιμο νεύρων: Αν σχηματίζεται ουρά για το προσκύνημα κάποιων ιερών λειψάνων ή θαυματουργής εικόνας πήγαινε να στηθείς και εσύ εκεί. Αν αγανακτήσεις από το συνωστισμό στο Ναό κράτησε την ψυχραιμία σου. Ξέσπασε αργότερα τα νεύρα σου στην οικογένειά σου.

Ταχύτητα: Όταν έλθει η ώρα να μεταλάβεις παραμέρισε τους άλλους για να κοινωνήσεις πρώτος. Έτσι δεν θα χρειαστεί να περιμένεις στην ουρά και θα μειωθούν οι πιθανότητες να κοινωνήσεις μετά από μια γιαγιά που σιχαίνεσαι.

Μόνωση: Αν καθίσει κάποιος δίπλα σου, μην γυρίσεις να τον κοιτάξεις, μην του χαμογελάσεις και μην του πεις καλημέρα. Τράβηξε λίγο την καρέκλα σου παραπέρα και στρέψε τα μάτια σου αλλού για να καταλάβει ότι ενοχλήθηκες.

Κατάληψη: Επειδή κουράζεσαι εύκολα, αν πετύχεις άδειο κάθισμα, πρόλαβε να καθίσεις και κράτησέ το μέχρι το τέλος για πάρτι σου. Αν τα άδεια καθίσματα είναι δύο «πιάσε» το άλλο με το μπουφάν σου για να βάλεις εκεί ένα «πλησίον» της αρεσκείας σου.

Καφενείο:
Λίγο πριν τελειώσει η Ακολουθία φύγε ψύχραιμα από το Ναό μη τυχόν και γνωρίσεις κάποιον από την ενορία σου. Αν έχεις δει κάποιο γνωστό σου, περίμενε μέχρι το «δι ευχών» και μετά πλησίασε και πες του με δυνατή φωνή όσα θα του έλεγες αν τον συναντούσες στη Λαϊκή ή στο καφενείο.

2 comments:

  1. Θαυμάσιο, Δημήτρη μου, Και τόσο αληθινό!
    Καταλυτικό το χιούμορ σου για τον σύγχρονο εξατομικευμένο και καθωσπρεπικό Χριστιανισμό των ανεπίγνωτων μικρών φαρισαίων που λίγο πολύ είμαστε όλοι μας....
    Σ' Ευχαριστώ που με ώθησες να κοιτάξω και πάλι μέσα μου... Καλή Κυριακή!

    ReplyDelete
  2. Εξαιρετικό, Δημήτρη. Χρόνια είχα να διαβάσω κάτι τόσο μεστό για την εκκλησία, κάτι που, επιτέλους, να αποδίδει πραγματικά νόημα και να βουτάει στην ουσία της εξής παραδοχής: ότι την πίστη πρέπει να συνοδεύει η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Αυτό μου το έχει πει πενυματικός και έχει δίκιο, γιατί, όπως επίσης μου είπε, "δεν με νοιάζει να σε βλέπω συχνά εδώ. Με νοιάζει να θέλεις να έρθεις.". Και, φυσικά, βλέποντας όλα αυτά, έχουμε κάθε δικαίωμα να απογοητευόμαστε από την ακραία μορφή τυπικής συμπεριφοράς. Ε, λοιπόν, όσοι συμπεριφέρονται όπως λέει στο κείμενό σου, απλώς έχουν πρόβλημα πίστης. Δεν έχουν ιδέα τι είναι πίστη, κάνουν γερό λάθος σε ό,τι αφορά το περιεχόμενό της και έχουν καλλιεργηθεί τελείως λάθος πράγματα στα όσα νομίζουν. Μα, εξάλλου, κάποιος που πάει στην εκκλησία μόνο όποτε νιώθει ότι θέλει να πάει, είναι πολύ συνεπέστερος από αυτούς που πάνε χωρίς να το αισθάνονται. Βεβαίως, δεν ισχυρίζομαι ότι όλοι όσοι πάνε στην εκκλησία πολύ τακτικά είναι τυπικοί ρομπότ χριστιανοί (πολύ μου άρεσε αυτή η έκφραση, Δημήτρη). Αλλά, όταν γνωρίζεις ανθρώπους, και ξέρω πολλούς τέτοιους, που η θρησκευτική αφοσίωση τους έχει κάνει δύσκολους έως απρόσιτους σε άλλα μείζονα πράγματα της ζωής, τότε κάπου σίγουρα έχουν χάσει το νόημα της πίστης. Τα λέω αυτά επειδή στο σχολείο που πήγα, όπως φυσικά ξέρεις, έτσι όπως μεγάλωσα και έμαθα, έμαθα και να νιώθω πότε και ποιος πραγματικά πιστεύει. Έχω γνωρίσει όλων των ειδών τους "πιστούς" και ομολογώ ότι πολλοί δεν μου αρέσουν καθόλου. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που, παρόλο που δεν πάνε στην εκκλησία ας πούμε, είναι πιο άγγελοι από αγγέλους, πιο πιστοί από πιστούς. Πιο μέσα στην αγάπη από οποιονδήποτε. Δηλαδή τι καταλαβαίνουν όλοι αυτοί οι τυπικοί ρομπότ χριστιανοί από τον Χριστό που έπλενε τα πόδια των μαθητών του, που μοίραζε από θαύμα κρασί και ψάρι, που είπε σε όλους να μην τολμήσουν να μιλήσουν για τη γυναίκα που απάτησε τον άντρα της; Ε λοιπόν αυτοί οι τυπικοί ρομπότ χριστιανοί δεν καταλαβαίνουν Χριστό - με όλη τη σημασία της έκφρασης! Πιο πολύ καταλαβαίνουν όσοι ζουν με αυτά τα συγκλονιστικά παραγγέλματα συγχώρεσης και αγάπης παρά όσοι πάνε κάθε Κυριακή στην εκκλησία ως είθισται γι' αυτούς. Και ξαναλέω, δεν είναι όσοι πάνε στην εκκλησία ρομπότ-χριστιανοί. Φυσικά. Αλλά, ας μην κρίνουμε τους ανθρώπους από το πόσο συχνά πάνε ή δεν πάνε στην εκκλησία. Είναι άλλος που κρίνει την ουσία τους. Ελπίδα, πίστη, αγάπη!

    ReplyDelete