Η καλωσύνη είναι μεταδοτική.

Μετά το χαμόγελο, ίσως και πριν από αυτό, ίσως και μαζί, ποιος ξέρει...η καλωσύνη είναι μεταδοτική.

Δεν το πιστεύεις;

Δες το παρακάτω βίντεο και έλεγξε αν  χαμογελάσει συγκινημένος ο εσωτερικός σου κόσμος.

 

Ο έλεγχος μου της 4ης Δημοτικού

 

Η Ελλάδα που μας αξίζει

Δίχως περιττά λόγια θα ήθελα να σας παρουσιάσω την αριστουργηματική ταινία " Το Αιγαίο με τα λόγια των ποιητών" της Λουκίας Ρικάκη. Να την χαρείτε ως μια ηχηρή απάντηση στις Κασσάνδρες της εποχής μας που θέλουν να μας παρουσιάσουν την Ελλάδα ως το πτυελοδοχείο του κόσμου. Ομως η ταινία αυτή θα πάρει από μπροστά σας τις ψεύτικες κατευθυνόμενες εικόνες και θα δείτε την αλήθεια. Τη δική σας ψυχή. Τον εαυτό σας. Αυτοί είμαστε και αυτή είναι η μάνα μας.

Την ταινία μπορείτε να δείτε εδώ:
 

ΥΓ

Κυρία Ρικάκη, σας ευχαριστούμε!

ΥΓ

Η κυρία Ρικάκη μόλις μου είπε οτι επειδή έληξε η συμβαση με αυτή την εταιρία, η ταινία δεν θα είναι διαθέσιμη online απο αυριο.Ωστόσο υπάρχει επανάληψη τη νύχτα στις 3 πμ http://tvradio.ert.gr/details.asp?pid=3329395&chid=8 Ωστόσο όποιος επιθυμεί μπορεί μέσω mail: luciarikaki@ gmail.com να μάθει περισσότερα πως θα μπορούσε να την αποκτήσει! Το αξίζουμε!

Απ' τη στεριά, το νερό και τον αέρα

Κυκλοφορεί από τη LYRA ο δίσκος του Μιχάλη Ανδρονίκου με τραγούδια για μικρούς και μεγάλους, με ήρωες ζώα. Τραγουδούν η Σίσσυ Κασσάνδρα, ο Γιάννης Λεκόπουλος. Συμμετέχει η Μαρία Φωτίου. Στίχους έγραψαν ο Νίκος Αϊβαλής (που είχε τη θεατρική και την εικαστική επιμέλεια), ο Βασίλης Γκίκας, η Νατάσα Κακογιαννάκη και η Αλέκα Εληώτη.
Μια όμορφη παρέα σκαρφίζεται χαρούμενα και συγκινητικά τραγούδια, τα οποία αφιερώνει στα «αδέσποτα του κόσμου» και σας καλεί να τα ακούσετε, να τα τραγουδήσετε και να τα χαρείτε μαζί της.
Τα όργανα κουρδίζουν… ο μαέστρος ξεροβήχει… «Έτοιμοι; Ησυχία παρακαλώ! Αρχίζουμε!» και… «Σας καλωσορίζουμε! Μας καλέσανε μια μέρα απ' τη στεριά, το νερό και τον αέρα πρόσκληση προσωπική, καθενός η ιστορία ν' ακουστεί!» Ένα ένα τα ζώα ξετυλίγουν την ιστορία τους.
Η αλιγατορίνα που είναι ακόμα άσημη αλλά ονειρεύεται να γίνει πρίμα μπαλαρίνα, ο Ρούλης ο ελέφαντας που είναι χοντρούλης και κάνει δίαιτα για τα μάτια της καμηλοπάρδαλης που αγάπησε, ο κροταλίας ο Ηλίας που βρέθηκε στην όπερα της Μασσαλίας, η μαϊμού η Σουλτάνα που το σκάει από το κλουβί της στην Αθήνα για να ξαναβρεθεί ελεύθερη στην Αφρική, ο Φαίδωνας ο βάτραχος που παρά την ασχήμια του είναι πρίγκιπας για την καλή του, ο Άρης ο Λιοντάρης που είναι γεννημένος αρχηγός, το χταπόδι που είναι πάντα στιλάτο, ο Κοσμάς ο κάβουρας που ψάχνει καινούριο βράχο για ν' αράξει, ο κόρακας ο Αλέκος που βλέπει τα καμένα δάση στην Ελλάδα , η Μάγια η κουκουβάγια η φίλη των ναυτικών και τέλος όλη η αγέλη που αποφασίζει να κατέβει στο δρόμο και να διαδηλώσει! «Δυο πόρτες έχει η Βουλή, ανοίξτε μια και βγείτε, γιατί μπουκάρουν οι τρελοί και τρέξτε να σωθείτε!»…
Χορηγός επικοινωνίας: Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7 fm

Ενα χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της υπέροχης συνεργασίας είναι αυτό:

 

Είμαι σίγουρος οτι όσοι έχετε ακόμα τη πολυτέλεια να είστε παιδιά τούτη η παραγωγή θα σας μαγέψει, όπως τα παραμύθια!

ΥΓ

Δείτε εδώ το γιατί οι κουκουβάγιες κοιμούνται το πρωί. Το διηγείται τόσο όμορφα, όπως πάντα ο Νίκος ο Αιβαλής.

Καλοκαίρι κι ο νους ταξιδεύει στην Ιμβρο

Απρίλης

Ο Απρίλιος είναι ο τέταρτος μήνας κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Κατά το Ρωμαϊκό αποτελούσε το δεύτερο μήνα του έτους.
Ονομάστηκε έτσι από το λατινικό ρήμα aperio, που σημαίνει ανοίγω, επειδή το μήνα αυτό ανοίγουν τα πάντα: τα δέντρα, τα λουλούδια, ο καιρός. Είναι ο κατεξοχήν μήνας της άνοιξης, γι' αυτό στην αρχαία Ρώμη ήταν αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη. Την τιμούσαν όλες οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο την 1υ του μήνα κάθε χρόνο αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο.
Ο Ιωάννης ο Λυδός ένας συγγραφέας του 6ου π.Χ. αιώνα γράφει: «Αι σεμναί γυναίκες (δηλαδή οι αρχόντισσες), «υπέρ ομονοίας και βίου σώφρονος ετίμων την Αφροδίτην», ενώ οι άλλες - «αι του πλήθους γυναίκες», όπως τις λέει - αυτές για να τιμήσουν την Αφροδίτη, πήγαιναν την πρωταπριλιά να λουστούν στα λουτρά των αντρών - πράγμα φυσικά έξω από τα καθιερωμένα - και στα μαλλιά τους φορούσαν στεφάνια από μυρσίνη.
Πρωταπριλιά
Την πρωταπριλιά, όπως ξέρουμε, το 'χουν σε καλό να λένε ψέματα, να γελούν (με την ενεργητική σημασία του ρήματος), να κοροϊδεύουν τους άλλους. Γιατί άραγε;
Σε κάθε τόπο δίνουν και διαφορετική ερμηνεία. Στην Κομοτηνή το κάνουν "για να γίνουν τα κουκούλια τους», όταν βέβαια είχαν σηροτροφία. Στην Ανατολική Θράκη, για να κάνουν καρπό τα δέντρα τους. Στην Άντρο πάλι, λένε ψέματα την 1η του Μάρτη και όχι την Πρωταπριλιά.
Το έθιμο αυτό δε φαίνεται να είναι από αυτά που λέμε «γνήσια ελληνικά», με αρχαιοελληνική καταγωγή και ρίζες. Πιθανότατα μας έχει έρθει από τη Γαλλία.
Είναι ο μοναδικός μήνας της χρονιάς που το όνομά του φανερώνει την κατάσταση και τον χαρακτήρα της χρονικής περιόδου που καλύπτει, σε αντίθεση μ'όλους τους υπόλοιπους, που οι ονομασίες τους άγουν την ετυμολόγησή τους σε θεούς, αυτοκράτορες, ή στην αριθμητική τοποθέτησή τους μέσα στη χρονιά.
Στο αρχαίο αθηναϊκό μηνολόγιο αντιστοιχεί με τον μήνα Μουνιχιώνα, ο οποίος έλαβε το όνομά του απ'τη γιορτή της Μουνιχίας Αρτέμιδος. Το ιερό της θεάς βρισκόταν στον Πειραιά πάνω στο σημερινό λόφο του προφήτη Ηλία και σύμφωνα με την παράδοση είχε χτιστεί από τον μυθικό ήρωα Μούνιχο.
Ο λαός ονομάζει τον Απρίλη Ανθομήνα, γιατί φέρνει πολλά άνθη, Ξεροκοφινά και Τιναχτοκοφινίδη γιατί τότε εξαντλούνται οι φτωχικές συγκομιδές του γεωργού, Αηγιωργίτη απ'τον εορτασμό της μνήμης του Αγ. Γεωργίου (23) και Λαμπριάτη επειδή κατ'αυτόν συνήθως συμπίπτει ο εορτασμός του Πάσχα.
Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου θεωρείται χρονικό σύνορο κυρίως για τους κτηνοτροφικούς πληθυσμούς. Ο αϊ-Γιώργης, μαζί με τον αϊ-Δημήτρη στις 26 Οκτωβρίου, είναι τα δύο συνόρατα του χρόνου. Απ'του Αγ. Γεωργίου αρχίζει το θέρος και ανεβαίνουν οι τσοπάνηδες στα βουνά, στις καλοκαιρινές τους βοσκές. Από του Αγίου Δημητρίου πάλι αρχίζει ο χειμώνας και το κατέβασμα στα χειμαδιά.

Το όνομα «Γεώργιος» είναι πνευματική μεταφορά από την αγροτική μας ζωή και βγαίνει από το ουσιαστικό «γεώργιον», που σημαίνει κτήμα ή χωράφι καλλιεργούμενο (ή καλλιεργήσιμο). Γίνεται όμως και επίθετο: «γεώργιος», για τον άνθρωπο που επιδέχεται την πνευματική καλλιέργεια, ή που τον επέλεξε γ'αυτό η Μοίρα ή ο Θεός. («Χριστού γεώργιον» ονομάζεται στην Υμνογραφία του, ο άγιος Γεώργιος).


Ο αϊ-Γιώργης, ως καβαλάρης δρακοντοκτόνος, έχει σχέση με το νερό, το νερό το πόσιμο, της πηγής του πηγαδιού. Και η στέρηση αυτού του νερού τους μήνες του καλοκαιριού, ιδιαίτερα αν δε βρέξει αρκετά το χειμώνα, είναι στην Ελλάδα βάσανο μεγάλο. Ο αϊ-Γιώργης είναι όπως το λέει και το δημοτικό τραγούδι, ο ήρωας του παραμυθιού που σκοτώνει το θηρίο. Ποιο είναι το θηρίο; Είναι ο δράκοντας της ζέστης, που βγάνει φλόγες απ' το στόμα του. Αυτός ο δράκοντας κρατάει το νερό της πολιτείας - έτσι λέει το παραμύθι - και δεν το αφήνει να τρέξει, εξόν κι αν του κάνουνε θυσία τη βασιλοπούλα, αν του τη δώσουνε να τη φάει. Ο αϊ-Γιώργης σκοτώνει το δράκοντα και ώζει τη βασιλοπούλα. Αυτό είναι το παραμύθι:

Πανηγυράκι γίνεται, κάτω στον αϊ-Γιώργη ...;

Έτσι αρχίζει το τραγούδι του αγίου. Και λίγο παρακάτω λέει:

Απόλα, δράκο-μ το νερό, να πιεί το πανηγύρι ...;


Άγιος Μάρκος, στις 25 του Απρίλη
Αλαφρή γιορτή που περνάει σχεδόν απαρατήρητη για όλο τον κόσμο, εκτός από τους γεωργού, που τη σέβονται και κρατούν την αργία της. Δε ζεύουν αλέτρι, δε βαρούν τσαπισιά στο χωράφι. Ο άγιος Μάρκος είναι για τα φίδια. Το όνομα του αγίου παρετυμολογήθηκε από το μαργώνω, μαρκώνω, ναρκώνω. Πιστεύουν, δηλαδή, πως ο άγιος τους προστατεύει από τα φίδια, γιατί τα μαργώνει ή τα ναρκώνει:
Μάρκο, Μάρκο, μάρκωσέ τα (τα φίδια δηλαδή)
Κι αϊ-Γιώργη τύφλωσέ τα.

Η ημέρα έχει πλέον μεγαλώσει αρκετά και δεδομένου ότι οι εργάτες των γεωργικών εργασιών προσλαμβάνονταν από ανατολής μέχρι δύσης του ηλίου, συνέφερε τους γεωργούς ακόμη και οκνηρούς εργάτες να προσλάβουν:
«Τον Απρίλη και τον Μάη, έπαιρνε ακαμάτη εργάτη.»

Για τη βροχή του Απριλίου υπάρχουν πολλές παροιμίες:
«Του Απρίλη η βροχή, κάθε κόμπος και φλουρί.»
«Αν ρίξει Απρίλης τρεις βροχές κι ο Μάης άλλες δύο,
να δεις σταφύλια σαν παιδιά και πίτες σαν αλώνια.»

Ο Απρίλιος με τον Μάιο είναι οι κατεξοχήν μήνες των λουλουδιών:
«Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα.»

Ο Απρίλης όμως δεν είναι πάντοτε καλοκαιρινός:
«Το κρύο φύλαε ως τ'Απριλιού τις δώδεκα,
ακόμα και στις δεκαχτώ πέρδικα ψόφησε στ'αβγό.»
Απρίλιος, Απρίλης και Αϊγιωργίτης

Απρίλης, να πριστεί να σκάσει.

Απρίλη μέρες ζύμωνε κι αν έχεις στράτες πήγαινε.

Απρίλης γρίλης, τιναχτοκοφινίδης (τελειώνουν οι καρποί που είχαν μαζευτεί από την περασμένη σοδειά και τινάζονται έτσι τα κοφίνια).

Αν βρέξει Απρίλης δυο νερά
κι ο Μάης άλλο ένα
χαρά σε κείνον τον ζευγά
πούχει πολλά σπαρμένα.


Τόση ήταν η αγάπη μας
σαν τ' Απριλιού το χιόνι
όπου το στρώνει από βραδύς
και το πρωί το λειώνει (και μεταφορικά για τις σύντομες φιλίες).

Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά
κι ο Μάης πέντε δέκα
να δεις το κοντοκρίθαρο
πώς στρίβει το μουστάκι.
Να δεις και τις αρχόντισσες, πώς ψιλοκρισαρίζουν,
να δεις και τη φτωχολογιά πώς ψιλοκοσκινάει.

Απρίλη, Απρίλη αφόρετε.

Αν βρέξει ο Απρίλης δώδεκα, κι ο Μάης μια και φίνα,
αξίζει τ' αλαφόπουλο, μ' όλη την ελαφίνα.

Αν βρέξει ο Απρίλης δυο βροχές, και Μάης μια, θα είν' το ψωμί σου ψηφορά και το κρασί σου νάμα (πρόσφορο και κρασί για λειτουργία).

Απρίλης, Μάης, κοντά είναι το θέρος.

Απρίλης, Μάης κουκιά μεστωμένα.

Απριλίου δεκαοχτώ, να 'χεις το μάτι σου ανοιχτό.
Πέρασαν οι δεκαοχτώ, άραξε σ' ένα αυγό (για τους θαλασσινούς, με τις φουρτούνες)

Και τ' Απριλιού τις δεκαοχτώ
πέρδικα ψόφησε στ' αυγό (έκανε κρύο).

Απρίλης με τα λούλουδα, και Μάης με τα χορτάρια. Και τ' Αϊ-Γιωργιού να φέξει!

Ο Απρίλης κι αν χιονίζει καλοκαίρι θα μυρίζει.

Όσες πομένουν (απομένουν) τ' Απριλιού και τρεις από το Μάη (για τον υπολογισμό των ημερών της νηστείας των Αγίων Αποστόλων. (Κρητική παροιμία)

Όλο το χρόνο έτρεμα, ως δώδεκα Απριλίου, αν ρωτάς στις δεκαοχτώ, πέρδικα πάγωσε στ' αυγό. (παροιμία Λέσβου)

Τον Απρίλη και το Μα (Μάη) κατά τόπους τα νερά (οι τοπικές βροχές).

 

Τι φαγητό έχουμε;

Μιλώντας για φτώχεια πείναι και δίψα δε μπορεις να μη θυμηθείς τη παρακάτω μικρού μήκους ταινία. επειδή όπως πάντα η εικόνα που δεν έχει παραποιηθεί είναι ο καθρέφτης της αλήθειας.

Να μάθεις πως ν αγαπάς

Φυλλομετρώντας τις ώρες της Κυριακής, βρήκα πως λείπει η μελωδία τους.

Και νάτη:

Savoir sourire,
À une inconnue qui passe,
N'en garder aucune trace,
Sinon celle du plaisir
Savoir aimer
Sans rien attendre en retour,
Ni égard, ni grand amour,
Pas même l'espoir d'être aimé,

Mais savoir donner,
Donner sans reprendre,
Ne rien faire qu'apprendre
Apprendre à aimer,
Aimer sans attendre,
Aimer à tout prendre,
Apprendre à sourire,
Rien que pour le geste,
Sans vouloir le reste
Et apprendre à Vivre
Et s'en aller.

Savoir attendre,
Goûter à ce plein bonheur
Qu'on vous donne comme par erreur,
Tant on ne l'attendait plus.
Se voir y croire
pour tromper la peur du vide
Ancrée comme autant de rides
Qui ternissent les miroirs

Savoir souffrir
En silence, sans murmure,
Ni défense ni armure
Souffrir à vouloir mourir
Et se relever
Comme on renaît de ses cendres,
Avec tant d'amour à revendre
Qu'on tire un trait sur le passé.

Apprendre à rêver
À rêver pour deux,
Rien qu'en fermant les yeux,
Et savoir donner
Donner sans rature
Ni demi-mesure
Apprendre à rester.
Vouloir jusqu'au bout
Rester malgré tout,
Apprendre à aimer,
Et s'en aller,
Et s'en aller...

Στα Αγγλικά:

"Knowing how to love"

Knowing how to smile,
To a stranger that passes by,'
Without leaving any traces,
Except that of joy,
Knowing how to love
Without anything in return,
Without regard for, nor big love
Not even the hope of being loved
Simply, knowing how to give,
Giving without expecting anything.
Doing nothing excepting learning,
Learning to love
Loving without expectations,
Loving,
Learning to smile,
Only for the deed,
Without expecting anything else ,
And learning to live
And then go.
Knowing how to wait and
Tasting that full happiness,
That's given to you a little bit by chance,
So much so that it was unexpected.
Seeing oneself and believing in it
To lure the fear from the emptiness Anchored like wrinkles
which tarnish mirrors,
Knowing how to suffer
In silence, without a word,
Nor defence, nor armor
Suffering to the point of wanting to die
And getting up again,
Like ones rises from one's ashes.
With so much love to resell
That one makes a complete
break with one's past.
To dream for two,
Only by closing the eyes,
And knowing how to give,
Giving without any hurt,
Nor half measure,
Learning to rest,
Wanting until the end
Staying despite everything,
Learning to love,
And then leaving,
And then ....moving.

Μια κάποια Παναγιά

Μέσα στο πνεύμα της προετοιμασίας για τα Χριστούγεννα βάζω αυτή τη φωτογραφία για να μεσουρανήσει στο σπιτικό μου σήμερα.

Όπως περιγράφει την φωτογραφία η Dorothea Lang:

Την είδα και πλησίασα την απελπισμένη μητέρα, κάτι επάνω της με τραβούσε σαν μαγνήτης. Δεν θυμάμαι πως εξήγησα την παρουσία της κάμερας, αλλά θυμάμαι οτι δεν με ρώτησε τίποτα. Δεν ρώτησα για το όνομα ούτε για την ιστορία της. Μου είπε την ηλικία της. Τριάντα δύο.. Είπε οτι ζούσε από κάτι παγωμένα λαχανικά από τα γύρω λιβάδια και πουλιά που σκότωναν τα παιδιά της. Μόλις είχε πουλήσει τα λάστιχα από του αυτοκίνητο της για να αγοράσει φαγητό. Καθόταν ακουμπισμένη στην σκηνή με τα παιδιά γύρω της και φαίνεται πως ήξερε πως μπορούσαν οι φωτογραφίες να την βοηθήσουν και έτσι με βοήθησε. Υπήρχε κάτι σαν ισότητα ανάμεσα μας ( Popular Photography, Feb. 1960).

Tηλεόραση (στο πάνθεο των παγκόσμιων ημερών)

χειρότερο και απο μοναξιά

Μόνο 15 Ευρώ

2=1

οταν μιλάς πρόσεξε τα δάχτυλά σου

οριο αποσκευών

σε ποιον μιλάς;

Δεδομένο

Ακου παιδί μου

"Ακόμα κι αν χωρίσεις δίκαια τον πλούτο της γης, ο καθένας από μας παίρνει καμια εκατοστή χιλιάδες Ευρώ. Εμείς έχουμε πιο πολλά από αυτά, επειδή οι άνθρωποι στην Αφρική έχουν μόνο 50 λεπτά.
Αλλά, μην αισθάνεσαι άσχημα, άλλωστε βρίσκονται πολλά χιλιόμετρα μακριά, οπότε δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τους συναντήσεις.

Πρότυπα

Αγιασμός αύριο.

Καινούργια σχολική χρονιά ανοίγει τα φτερά της να πετάξει σε γκρίζο ουρανό.

Θεώρησα σκόπιμο να δανειστώ ένα βίντεο με θέμα ποια είναι τα πρότυπα των νέων ανθρώπων σήμερα.

Να το προβάλλω για να μιλήσει εκεί που πρέπει.

 

Πηγή: http://antirisis.wordpress.com/

Ανα-ρωτώμενοι Επ02 from Αντι-ρήσεις on Vimeo.

φίλοι

Οι Φίλοι μπορεί να μην μπορουν να σε ανεβάσουν,
αλλά
σίγουρα θα βρουν τρόπους να μην σε αφήσουν να πέσεις.