Ξέρεις τον έκτο κανόνα;

Μια φορά, δυο πρωθυπουργοί συζητούσαν πολιτικά ζητήματα καθισμένοι στο σαλόνι του προεδρικού μεγάρου.
Ξαφνικά εισβάλλει στο δωμάτιο ένας πολύ θυμωμένος άνδρας, πλησιάζει το τραπέζι που ήταν μπροστά από τους δυο πρωθυπουργούς και το χτυπά με το χέρι του με δύναμη. Ο πρωθυπουργός της χώρας του λέει :
"Πέτρο, σε παρακαλώ να θυμηθείς τον έκτο κανόνα"!
Εκεί ο Πέτρος αμέσως βρίσκει την ηρεμία του, ζητά συγνωμη και αποσύρεται.
Οι δυο πολιτικοί επέστρεψαν στις συζητήσεις τους ίσα ίσα για να τους διακόψει, είκοσι λεπτά αργότερα μια εξαγριωμένη γυναίκα που τους πλησιάζε χειρονομώντας έντονα. Ξανά ο πρωθυπουργός την αντιμετωπίζει με τα εξής λόγια
"Μαρία, σε παρακαλώ να θυμηθείς τον έκτο κανόνα"
Τελείως ήρεμη εκείνη αποσύρεται κάνοντας μια υπόκληση και ζητώντας συγνώμη.
Οταν επαναλήφθηκε η σκηνή για τρίτη φορά, ο φιλοξενούμενος πρωθυπουργός ρωτά τον συνάδελφό του
"Αγαπητέ μου φίλε, έχω δει πολλά παράξενα πράγματα στη ζωή μου, αλλά ποτέ κάτι τέτοιο. Μήπως θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου το μυστικό του έκτου κανόνα;"
"Μα είναι πολύ απλό" απάντησε εκείνος. "Ο έκτος κανόνας είναι: Μη παίρνεις τον εαυτό σου πολύ στα σοβαρά!"
"Α!" λέει ο επισκέπτης "πολύ ωραίος κανόνας"
Αφού το σκέφτηκε για λίγο ξαναρώτησε
"Και ποιοι είναι οι άλλοι πέντε κανόνες;"
"Δεν υπάρχουν!" απάντησε ο πρωθυπουργός της χώρας

Απόσπασμα από το βιβλίο The Art Of Possibility του Zander

Ηχώ

Μια φορά κάποιος πατέρας πήγε το γιο του εκδρομή στο βουνό.
Ξαφνικά σκοντάφτει ο μικρός υνκαι πέφτει.
"Αχχχ!" φώναξε από το πόνο
Εκπληκτος άκουσε μια φωνή να έρχεται από το βόυνό
"Αχχχ!"
Γεμάτος περιέργεια ούρλιαξε
"Ποιος είσαι;"
Ομως η μοναδική απάντηση που πήρε ήταν
"Ποιος είσαι;"
Εξοργισμένος φώναξε δυνατά
"Είσαι ένας δειλός!"
Και η φωνή απάντησε
"Είσαι ένας δειλός!"
Γύρισε στον πατέρα του και τον ρώτησε
"Τι συμβαίνει εδώ μπαμπά;"
"Γιε μου" του απάντησε εκείνος "πρόσεξε". Ύστερα φώναξε
"Σε καμαρώνω!"
Η φωνή απάντησε
"Σε καμαρώνω!"
Ο πατέρας φώναξε ξανά
"Είσαι υπέροχος!"
και η φωνή ακούστηκε από το βουνό
"Είσαι υπέροχος!"
Το αγόρι θαύμαζε αλλά δεν καταλαβαινε τι συνέβαινε.
Ο πατέρας του το εξήγησε:
Οι άνθρωποι το αποκαλούν ΗΧΩ, αλλά στην πραγματικότητα είναι ΖΩΗ. Η ζωή σου επιστρέφει αυτά που της δίνεις. Η ζωή είναι ένας καθφρέφτης των πράξεων σου. Αν θέλεις πιο πολύ αγάπη, δώσε πιο πολύ αγάπη. Αν θέλεις πιο πολύ καλωσύνη, δώσε πιο πολύ καλωσύνη. Θέλεις κατανόηση και σεβασμό; Δώσε κατανόηση και σεβασμό. Θέλεις οι άνθρωποι να είναι υπομονετικοί και να σε σέβονται; Δώσε υπομονη και σεβασμό. Ο νόμος αυτός της φύσης εφαρμόζεται και στις ζωές μας"

Οπως η ΗΧΩ λοιπόν έτσι και η ΖΩΗ μας επιστρέφει αυτά που της δίνουμε. Η ζωή σου δεν είναι σύμπτωση αλλά ένας καθρέφτης του εαυτού σου.

Οταν ο άνδρας συνάντησε τη...πεταλούδα

Ένας άνδρας βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας.

Μια μέρα εμφανίστηκε ένα μικρό άνοιγμα.

Κάθισε και παρακολουθούσε την πεταλούδα για αρκετές ώρες,

καθώς εκείνη προσπαθούσε να περάσει το σώμα της μέσα από το μικρό άνοιγμα.

Ύστερα σταμάτησε. Δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο.

Έτσι ο άνδρας απόφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα.

Πήρε ένα ψαλίδι και

έκοψε τα κομμάτια από το κουκούλι.

Η πεταλούδα βγήκε εύκολα αλλά

είχε πρησμένο σώμα και καχεκτικά φτερά.

Ο άνδρας συνέχισε να την παρακολουθεί,

περιμένοντας οτι όπου ναναι τα φτερά της θα μεγαλώσουν

και θα απλωθούν αρκετά για να στηρίξουν το σώμα.

Τίποτα δεν έγινε.

Στην πραγματικότητα η πεταλούδα πέρασε την υπολοιπη ζωή της

μπουσουλώντας εδώ κι εκεί

δίχως να μπορέσει να πετάξει.

Εκείνο που δεν κατάλαβε ο άνδρας

μέσα στην κσλωσύνη και την βιασύνη του ήταν αυτό:

Το κουκούλι που αντιστέκονταν και η προσπάθεια

που χρειαζόταν από την πεταλούδα να περάσει μέσα από το άνοιγμα

ήταν ο τρόπος να πιέσει το υγρό από το σώμα

μέσα στα φτερά, ώστε αυτά να είναι έτοιμα

για να πετάξουν όταν θα το κατάφερνε αυτό.

Μερικές φορές οι προσπάθειες είναι ακριβώς αυτό

που χρειαζόμαστε στη ζωή μας.

Περνώντας μέσα από τη ζωή

δίχως εμπόδια να μας ταλαιπωρούν

δεν θα είμασταν τόσο δυνατοί όσο θα έπρεπε

και δεν θα πετούσαμε ποτέ.

Έχουμε άρχοντες σύμφωνα με τις καρδιές μας

"Ο Θεός λέει στον Νόμο: «Θα σας δώσω άρχοντας σύμφωνα με τις καρδιές σας» .Είναι λοιπόν φανερό ότι οι μεν άρχοντες και οι βασιλείς που είναι άξιοι αυτής της τιμής προχειρίζονται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό. Οι άλλοι πάλι που είναι ανάξιοι προχειρίζονται κατά παραχώρηση ή και βούληση του Θεού σε ανάξιο λαό εξ' αιτίας αυτής της αναξιότητας των. Και άκουσε σχετικά μερικές διηγήσεις.

Όταν είχε γίνει βασιλεύς ο Φωκάς ο τύραννος και άρχισε εκείνες τις αιματοχυσίες με τον Βονόσο τον δήμιο, υπήρχε κάποιος μοναχός στην Κωνσταντινούπολη, άγιος άνθρωπος, που έχοντας πολλή παρρησία προς τον Θεό, σαν να δικαζόταν με τον Θεό και έλεγε με απλότητα: «Κύριε, γιατί έκανες τέτοιον βασιλέα;».

Και τότε, αφού το έλεγε αυτό για αρκετές ημέρες, του ήλθε φωνή εκ Θεού που έλεγε. «Διότι δεν βρήκα άλλον χειρότερο».

Υπήρχε και κάποια άλλη πόλη στην περιοχή της Θηβαϊδος που ήταν γεμάτη παρανομία, της οποίας οι πολίτες διέπρατταν πολλά μιαρά και άτοπα πράγματα.

Σ' αυτήν λοιπόν κάποιος άνθρωπος του ιπποδρόμου διεφθαρμένος στο έπαρκον απόκτησε ξαφνικά κάποια ψευδοκατάνυξη και πήγε και κουρεύτηκε μοναχός και ντύθηκε το μοναχικό σχήμα.

Αλλ' όμως καθόλου δεν σταμάτησε τις πονηρές πράξεις του.

Συνέβη λοιπόν να πεθάνει ο επίσκοπος της πόλης αυτής. Τότε παρουσιάσθηκε σε κάποιον άγιο άνθρωπο άγγελος Κυρίου και του λέει: «Πήγαινε και προετοίμασε την πόλη, για να χειροτονήσουν επίσκοπο τον πρώην άνθρωπο του ιπποδρόμου».

Πήγε λοιπόν αυτός και έκανε ότι του παρηγγέλθη. Αφού λοιπόν χειροτονήθηκε ο προαναφερθείς πρώην ή μάλλον έτι φαυλόβιος, άρχισε με τον νού του να φαντάζεται ότι κάτι είναι και να υψηλοφρονεί.

Τότε του παρουσιάσθηκε άγγελος Κυρίου και του λέει: «Γιατί υψηλοφρονείς, άθλιε; Σου λέω αλήθεια ότι δεν έγινες επίσκοπος, επειδή ήσουν άξιος για ιεροσύνη, αλλά γιατί αυτής της πόλεως τέτοιος επίσκοπος της άξιζε».

Γι' αυτό λοιπόν, αν ποτέ δεις κάποιον ανάξιο και πονηρό βασιλέα ή άρχοντα ή επίσκοπο, μην απορήσεις, μήτε να κατηγορήσεις την πρόνοια του Θεού.

Αλλά μάλλον μάθε άπ' αυτό και πίστευε ότι παραδιδόμεθα σε τέτοιους τυράννους εξ αιτίας των ανομιών μας, κι όμως πάλι δεν αφήνουμε τα κακά μας έργα.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/09/blog-post_4032.html#ixzz1aSyLyJfA

Τα μάτια της

    Ήταν μια φορά ένα τυφλό κορίτσι που μισούσε τον εαυτό του επειδή ήταν τυφλό. Μισούσε τους πάντες, εκτός από το αγαπημένο της αγόρι. Εκείνος ήταν πάντα δίπλα της σε όλα.
    Λέει μια μέρα στο αγόρι της: "Αν μπορούσα έστω μια φορά να δω τον κόσμο, θα σε παντρεύομουν".
    Σε λίγο καιρό, κάποιος της έκανε δώρο ένα ζευγάρι μάτια. Οταν τέλειωσε η επέμβαση και ήρθε η ώρα να βγάλει τους επίδεσμους, μπορούσε να δεί τα πάντα. Και το αγόρι της.
    - Θα με παντρευτείς; Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο; την ρώτησε εκείνος γεμάτος προσμονή.

    Το κορίτσι κοίταξε το αγόρι της και είδε οτι είναι τυφλός. Στην θέα των κλειστών βλεφάρων του, έπαθε σοκ.Δεν το περίμενε αυτό. Η σκέψη οτι θα έβλεπε αυτά τα κλειστά μάτια την υπόλοιπη ζωή της, την οδήγησε στο να αρνηθεί να τον παντρεφτεί.

    Το αγορι της έφυγε με "δάκρυα στα μάτια" και κάποιες μέρες αργότερα της έστειλε ένα σημείωμα που έλεγε: ¨Πρόσεχε τα μάτια σου αγαπημένη μου, επειδή πριν γίνουν δικά σου, ήταν δικά μου"

Οταν υπάρχει ελπίδα

Η Δήμητρα Γεωργοπούλου, τελειόφοιτη μαθήτρια της σχολής StJofeph μιλά στη Βουλή των εφήβων. Θέμα της η παιδεία. Κατέπληξε με την ομιλία της και έκανε τους γονείς και τους δασκάλους της, συνεπώς κι εμένα, να είμαστε  πιο περήφανοι και πιο σίγουροι για το μέλλον! Αξίζει να την ακούσετε!

Δήμητρα Γεωργοπούλου

Το πρωινό του Οκτώβρη

Η ζωή είναι πολύ μικρή, για να σηκώνεσαι το πρωί φορτωμένος με όλες τις ενοχές του κόσμου.
Γι' αυτό λοιπόν, τούτο το πρωινό του Οκτώβρη, αποφάσισε να αγαπήσεις τους ανθρώπους που σου φέρονται καλά. Εκείνους τους άλλους, βάλε τους στην άκρη.
Πίστεψε, πως όλα που σου συμβαίνουν γίνονται για κάποιο λόγο.
Αν σου παρουσιαστεί καμιά ευκαιρία, άρπαξέ την! Αλλιώς, δημιούργησε εσύ μια.
Αν διακρίνεις πως αυτή η ευκαιρία που σου παρουσιάστηκε, μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή, να της το επιτρέψεις.
Κανένας δεν μας είπε πως αυτό θα είναι εύκολο.
Ομως μας έχουν διαβεβαιώσει, όσοι διάβηκαν αυτόν τον δρόμο, πως αληθινά αξίζει τον κόπο!
Καλημέρα λοιπόν και καλό μήνα μετης καρδιάς μας τα πανιά ολάνοιχτα!